Archeologen in Groot-Brittannië hebben een opmerkelijke begraafplaats van 1400 jaar oud opgegraven, waarbij de overblijfselen zijn onthuld van twee personen met een hoge status en een paard dat is begraven in wat bekend staat als ‘zandbegrafenissen’. De ontdekking werd gedaan voorafgaand aan de bouw van een nieuwe kerncentrale nabij Sizewell, Suffolk, en biedt een kijkje in de begrafenispraktijken van Angelsaksisch Engeland.
Het ongebruikelijke behoud
De zure grond van de plek heeft door de eeuwen heen grotendeels bot opgelost, maar twee graven vielen op. In plaats van intacte skeletten vonden archeologen vage contouren in het zand: de vormen van lichamen en een paard. Deze “zandbegrafenissen” suggereren dat de overblijfselen bijna volledig zijn afgebroken, waardoor alleen indrukken in de aarde achterblijven. Het paard werd begraven met zijn rijtuig intact, inclusief versieringen van koperlegeringen en een ijzeren bit nog in zijn mond. De twee mensen werden begraven naast een zwaard, speer, twee schilden, een ijzeren emmer en zilveren en koperen vaten – duidelijke tekenen van elitestatus.
Elitestatus en rituele opoffering
De grafgiften suggereren sterk dat dit rijke en belangrijke figuren waren uit de zesde of zevende eeuw na Christus, een periode waarin Engeland in meerdere koninkrijken was gefragmenteerd. Hoewel precieze details verloren gaan door het ontbreken van skeletresten, wijzen de artefacten op een hoge sociale rang. De aanwezigheid van het paard suggereert een ritueel offer: het werd waarschijnlijk samen met zijn eigenaren gedood en begraven.
“We kunnen veronderstellen dat het paard waarschijnlijk werd geofferd om bij zijn eigenaren te worden begraven”, legt Maria Bellissimo van Oxford Cotswold Archaeology uit. Het feit dat de twee mensen samen werden begraven, geeft aan dat ze mogelijk tegelijkertijd zijn gestorven.
Een kustkruispunt
De locatie van de locatie, op een prominente bergkam met uitzicht op de zee, duidt op strategisch belang. Howard Williams, een archeoloog aan de Universiteit van Chester, merkt op dat dit gebied een belangrijk landingspunt was voor maritieme gemeenschappen die door handel en verwantschap met elkaar verbonden waren langs de oostkust van Engeland. De begrafenissen behoorden waarschijnlijk toe aan individuen binnen het opkomende koninkrijk East Anglian na de ineenstorting van Romeins Groot-Brittannië.
Aanvullende vondsten
De opgraving bracht ook een schat aan andere artefacten aan het licht:
– Een schat van ruim 300 zilveren munten uit de 11e eeuw, waarschijnlijk uit voorzorg begraven tijdens een periode van onrust.
– Een aardewerkoven uit het Romeinse tijdperk, bewijs van een langdurige nederzetting in het gebied.
– Een eikenhouten ladder uit de ijzertijd.
– Overblijfselen uit de bronstijd en middeleeuwse ovens.
Deze ontdekking biedt onschatbaar inzicht in de praktijken en overtuigingen van de vroege East Anglians en het bredere culturele landschap van het post-Romeinse Groot-Brittannië. Het lopende onderzoek zal ons begrip van deze fascinerende site blijven verfijnen.
De bevindingen onderstrepen hoe begrafenisrituelen de sociale hiërarchieën en religieuze overtuigingen in de Angelsaksische samenleving weerspiegelen. Het offer van een paard naast zijn berijders spreekt tot een wereld waarin status werd gekenmerkt door rijkdom, macht en zelfs de dood.
