Recent onderzoek toont aan dat het verbouwen van gewassen op de maan wellicht haalbaarder is dan eerder werd gedacht. Wetenschappers hebben met succes kikkererwtenplanten gekweekt in een mengsel van gesimuleerde maangrond, of regoliet, gecombineerd met organische compost en nuttige schimmels. Deze doorbraak zou een cruciale stap kunnen zijn in de richting van het vestigen van zelfvoorzienende buitenposten op de maan, waardoor de afhankelijkheid van kostbare bevoorradingsmissies vanaf de aarde wordt verminderd.
De uitdaging van de maanbodem
De regoliet van de maan verschilt fundamenteel van de bodem van de aarde. Het mist de organische stof en micro-organismen die essentieel zijn voor de plantengroei, en bevat giftige metalen zoals aluminium, koper en zink. Bovendien houdt het water niet goed vast, waardoor irrigatie moeilijk wordt. Deze factoren maken directe teelt onmogelijk zonder significante behandeling.
De oplossing: compost en schimmels
Onderzoekers van de Universiteit van Texas hebben ontdekt dat het combineren van vermicompost (door wormen verwerkte compost uit organisch afval) met arbusculaire mycorrhiza-schimmels (AMF) de vruchtbaarheid van regoliet dramatisch kan verbeteren. AMF helpt planten voedingsstoffen te absorberen, vermindert de toxiciteit van metalen en bindt bodemdeeltjes om erosie te voorkomen. De combinatie blijkt synergetisch: planten floreerden alleen als beide aanwezig waren, in mengsels die niet meer dan 75% regoliet bevatten.
Experimentdetails
Bij het onderzoek werd gebruik gemaakt van gesimuleerde maanregoliet, een vrijwel identiek kunstmatig mengsel gebaseerd op monsters die door de Apollo-missies waren meegebracht. Kikkererwtenplanten werden gekweekt in verschillende concentraties vermicompost en AMF, naast controleplanten in terrestrische grond. De resultaten toonden aan dat de in regoliet gekweekte kikkererwten zaden produceerden, hoewel minder dan de kikkererwten die in aardse grond werden gekweekt. Individuele zaden van de in regoliet gekweekte planten hadden echter een vergelijkbaar gewicht als de controlegroep, wat erop wijst dat de voedingswaarde levensvatbaar is. De AMF heeft ook de wortel- en scheutmassa aanzienlijk vergroot, wat wijst op de positieve impact ervan op de groei.
Toekomstige implicaties
Hoewel de veiligheid en voedingswaarde van deze op de maan gekweekte gewassen op de lange termijn onzeker blijven, bewijst het experiment dat terrestrische organismen kunnen overleven en zelfs kunnen gedijen onder maanomstandigheden. Onderzoekers onderzoeken nu of deze planten veilig zijn voor menselijke consumptie en hoeveel generaties er nodig zijn om hun voedingsprofiel te optimaliseren.
Het succes van deze studie suggereert dat, met verdere verfijning, maanregoliet kan worden getransformeerd in een zelfvoorzienende bodem die rijk is aan organisch materiaal en microbieel leven, waardoor ruimtekolonisatie op lange termijn duurzamer wordt.
