Recente waarnemingen geven aan dat onze huidige modellen van het universum mogelijk fundamenteel gebrekkig zijn, en er is een verrassende oplossing naar voren gekomen: de ruimte zelf zou zich kunnen gedragen als een stroperige vloeistof. Dit betekent dat het vacuüm van de ruimte niet leeg is, maar een subtiele weerstand tegen uitzetting heeft, waardoor mogelijk discrepanties in ons begrip van donkere energie worden opgelost.
Het probleem met de huidige modellen
Decennia lang hebben wetenschappers vertrouwd op het Lambda-CDM-model, dat donkere energie – de kracht die de versnellende uitdijing van het universum aanstuurt – behandelt als een constante, onveranderlijke achtergrondenergie. Recente gegevens van het Dark Energy Spectroscopic Instrument (DESI) brachten echter een kleine discrepantie aan het licht tussen dit model en de werkelijke snelheid waarmee sterrenstelsels uit elkaar bewegen. Deze discrepantie suggereert dat ons begrip van donkere energie mogelijk onvolledig is.
Een stroperig universum?
Muhammad Ghulam Khuwajah Khan, een onderzoeker aan het Indian Institute of Technology, stelt dat de ruimte een ‘bulkviscositeit’ kan hebben – een maatstaf voor de mate waarin een vloeistof stroming of vervorming weerstaat. In dit geval betekent dit dat het vacuüm van de ruimte niet perfect leeg is, maar een spookachtige weerstand tegen uitzetting heeft.
Khan suggereert dat deze viscositeit voortkomt uit ‘ruimtelijke fononen’, longitudinale trillingen binnen het weefsel van de ruimte zelf, vergelijkbaar met hoe atomen in een kristal trillen. Deze trillingen zouden in het vacuüm als geluidsgolven werken, waardoor de kosmische expansie wordt belemmerd. Terwijl de ruimte zich uitbreidt, klotsen deze fononen rond en genereren druk die de buitenwaartse druk van donkere energie tegengaat.
Hoe het model bij de gegevens past
Dit model, dat het universum als een stroperige vloeistof behandelt, komt opmerkelijk goed overeen met de DESI-gegevens. Het biedt een mogelijke oplossing voor de waargenomen discrepanties tussen theorie en observatie, wat suggereert dat de uitdijing van het heelal vanwege dit stroperige effect langzamer kan verlopen dan voorspeld.
Let op: het is nog vroeg
Hoewel veelbelovend, blijft deze hypothese onbevestigd en vereist peer review. Als bewezen wordt dat dit juist is, zou stroperige donkere energie onze kijk op het vacuüm van de ruimte fundamenteel veranderen. Momenteel is het onduidelijk of deze viscositeit een echte eigenschap van de natuur is of slechts een artefact van meetfouten.
“Dit is geen definitief antwoord, maar een overtuigend alternatief dat verder onderzoek verdient”, zegt Khan.
De harde gegevens van DESI worden nog steeds geanalyseerd en de wetenschappelijke gemeenschap blijft voorzichtig. De mogelijkheid dat het universum ‘kleveriger’ is dan we dachten, opent echter spannende nieuwe wegen voor kosmologisch onderzoek.
