26 marca Jowisz i rosnący sierp Księżyca pojawią się niezwykle blisko wieczornego nieba, tworząc piękną niebiańską kombinację widoczną gołym okiem. To wydarzenie umożliwia entuzjastom astronomii wspólne zobaczenie dwóch najjaśniejszych obiektów naszego Układu Słonecznego.
Czego się spodziewać
Księżyc i Jowisz osiągną największe podejście o 21:19 czasu wschodniego (13:19 GMT). Obserwatorzy na półkuli północnej zobaczą Księżyc z oświetloną prawą stroną, wysoko nad południowym horyzontem. Jowisz będzie widoczny jako jasny, stały punkt świetlny położony około 5 stopni poniżej i na prawo od Księżyca – o szerokości trzech palców na wyciągnięcie ręki. W pobliżu widoczne będą także jasne gwiazdy Castor i Pollux z konstelacji Bliźniąt.
Szczegóły obserwacji
Najlepszy czas na obserwację wyrównania to zachód słońca, kiedy Jowisz będzie jeszcze widoczny, zanim zniknie na dziennym niebie. W miarę upływu nocy Księżyc będzie wydawał się oddalać od Jowisza, ostatecznie zachodząc poniżej północno-zachodniego horyzontu około godziny 3:00 czasu wschodniego (7:00 GMT) dla widzów w Nowym Jorku. Dokładne godziny wschodu i zachodu słońca w Twojej lokalizacji można znaleźć na stronach internetowych takich jak Time and Date.
Ulepszony nadzór
Teleskop o aperturze 15 cm (6 cali) odkryje oszałamiające szczegóły obu ciał niebieskich: kraterów księżycowych i mórz na Księżycu, a także pasm chmur Jowisza i jego największych księżyców.
Długoterminowa widoczność
Jowisz będzie widoczny na wiosennym niebie aż do połowy lipca, kiedy to będzie stopniowo przysłaniany przez blask słońca. Po 29 lipca Jowisz wejdzie w przeciwwagę słoneczną, co oznacza, że z perspektywy Ziemi będzie zbyt blisko Słońca, aby można go było obserwować.
To ustawienie zapewnia przystępny i imponujący widok naszego Układu Słonecznego, który nie wymaga specjalistycznego sprzętu do podstawowych obserwacji. Osobom posiadającym teleskopy daje to możliwość zbadania szczegółów powierzchni zarówno Księżyca, jak i Jowisza.
