Je draagt nu een polymeer. Misschien is het het shirt op je rug of de broek op je benen. Waarschijnlijk is het geen katoen. Het is geen wol. Het is een synthetische vezel, een materiaal dat door de chemie fundamenteel is herschreven voordat het ooit een weefgetouw bereikte.
Dit is niet zomaar een subtiele aanpassing. De chemische samenstelling, structuur en eigenschappen van deze materialen worden tijdens de productie aanzienlijk gewijzigd. Dat onderscheid is van belang. Natuurlijke vezels komen in relatief ongewijzigde staat uit het textielproces voort. Het zijn biologisch geproduceerde verbindingen zoals cellulose of eiwit. Ze zijn wat de natuur bedoeld heeft.
Kunstmatige vezels zijn wat mensen hebben ontwikkeld.
Deze synthetische polymeren zijn bijna altijd afkomstig uit aardolie of aardgas en komen niet in de natuur voor. Ze worden volledig in de chemische fabriek of het laboratorium geproduceerd. Dit proces biedt hen specifieke voordelen die natuurlijke materialen moeilijk kunnen evenaren. Ze worden gewaardeerd om hun kracht. Ze bezitten taaiheid. Ze zijn bestand tegen hitte. Ze weren schimmel af. En misschien wel het allerbelangrijkste voor je garderobe: ze hebben de mogelijkheid om een geperste vorm vast te houden. Een synthetisch overhemd kun je strijken en het blijft langer fris dan een katoenen overhemd.
Het bereik van deze materialen is enorm. Kunstvezels worden gesponnen en geweven tot een groot aantal consumenten- en industriële producten.
Kijk naar je kast. Je vindt er overhemden, sjaals en kousen die ervan zijn gemaakt. Kijk eens rond in je woonkamer. De stoffering, tapijten en gordijnen bevatten waarschijnlijk synthetische mengsels. Maar de toepassing gaat veel verder dan mode. In de industriële sector zijn deze vezels kritische componenten.
Ze worden gebruikt om bandenkoord te maken. Ze vormen vlambestendige voeringen. Het worden aandrijfriemen. Bij elk van deze toepassingen wordt het materiaal niet gekozen vanwege zijn zachtheid, maar vanwege zijn technische veerkracht. De polymeren zijn geselecteerd omdat ze bestand zijn tegen spanningen die een natuurlijke vezel zouden versnipperen.
Daarom is het onderscheid tussen natuurlijk en kunstmatig zo groot. Het gaat niet alleen om afkomst. Het gaat om intentie. Natuurlijke vezels worden geoogst. Er worden kunstmatige vezels gebouwd.
Kunstmatige vezels worden gesponnen en geweven in een groot aantal consumenten- en industriële producten.
Het resultaat is een materiaal dat het moderne leven definieert. Van de kleding die je draagt tot de auto waarin je rijdt: synthetische polymeren zijn ingebed in de infrastructuur van het dagelijks bestaan. Ze zijn sterker. Ze zijn duurzamer. En ze zijn overal.
De volgende keer dat u een stof aanraakt die enigszins glad aanvoelt of een plooi te goed vasthoudt, onthoud dan wat er op moleculair niveau gebeurt. Een keten van koolstofatomen, afgeleid van oude fossiele brandstoffen, is verdraaid, gesponnen en gehard tot iets nuttigs. Het is een triomf van de chemische technologie.
Het herinnert ons er ook aan hoeveel van onze wereld wordt vervaardigd. Niet gegroeid. Niet gevonden. Gemaakt.
