Kiedy patrzysz na Blokus, łatwo jest go zobaczyć jako kolorową siatkę plastikowych żetonów. Piękno jest tutaj czyste, niemal kliniczne. Jasne kolory podstawowe. Proste formy. Wygląda jak coś, czym bawiłyby się dzieci w mokry wtorek. Ale nie dajcie się zwieść prostocie. To nie jest gra towarzyska. Nie jest to wypełniacz czasu podczas oczekiwania na kolację. Wygląda jak taktyczny symulator wojny.
Istota gry jest bardzo prosta. Każdy gracz otrzymuje zestaw 21 unikalnych kształtów geometrycznych zwanych „klockami”. Zacznij od jednego z czterech rogów planszy. Jaki jest Twój cel? Ułóż każdy kształt tak, aby jego rogi dotykały Twojego koloru, ale nie dotykały krawędzi. Jeśli nie możesz wykonać żadnego ruchu, odpadasz. Ostatni gracz, któremu pozostaną kawałki, wygrywa. Lub, jeśli wszyscy są zablokowani, policz pozostałe elementy. Wygrywa ten, kto zdobędzie najmniejszą liczbę punktów.
Proste zasady. Nieskończona złożoność.
Wiążąca geometria
Większość gier planszowych opiera się na zarządzaniu zasobami. Oszczędzaj drewno, handluj stalą, buduj miasta. Blokus to wszystko usuwa. Nie ma tu żadnej ekonomii. Brak szczęścia. Nie ma rzutów kośćmi, które decydują o twoim losie. Masz tylko miejsce. Wszechświat jest towarem skończonym i stale malejącym.
Sztuczką w tej grze jest zasada „dotykania narożników”. Możesz umieszczać elementy obok swoich, ale muszą łączyć się po przekątnej. Zmusza to graczy do stosowania specjalnego rodzaju myślenia przestrzennego. Nie chodzi tylko o dopasowanie części do siebie. Próbujesz stworzyć ciągły kształt, który maksymalizuje pokrycie i minimalizuje puste przestrzenie. Figura w kształcie litery „L”? To pułapka. Pozostawia pustkę, której nie da się zapełnić. Figura w kształcie litery „T”? Jest bardzo wszechstronny, ale niesie ze sobą również ryzyko.
Tag „gra mózgowa” jest tutaj bardzo odpowiedni. Psychologowie poznawczy uwielbiają Blokus, ponieważ aktywuje płat ciemieniowy mózgu, część odpowiedzialną za orientację przestrzenną i przetwarzanie informacji. Ciągle obliczasz tury, przewidujesz ruchy przeciwnika i wyobrażasz sobie przyszłe stany planszy. To gimnastyka umysłu.
Dlaczego jest lepszy od Trivial Pursuit
Powiedz mi szczerze. Większość posiadanych przez Ciebie gier planszowych zbiera kurz. Monopol jest irytujący. Kolonia (Wskazówka) sprawia wrażenie pracy. Trivial Pursuit to test pamięci ubrany w zabawę. Blokus to „złoty środek” obciążenia poznawczego. To tak trudne, że sprawi, że poczujesz się mądry, ale tak proste, że nawet 10-latek może cię pokonać, jeśli nie będziesz ostrożny.
Rzeczywiście, trwają badania na ten temat. Badania pokazują, że gry wymagające myślenia przestrzennego i planowania strategicznego mogą poprawić wydajność w zadaniach STEM. Gra w Blokusa nie sprawi, że zostaniesz inżynierem z dnia na dzień. Wzmacnia jednak mięśnie mentalne, których używasz do rozwiązywania złożonych problemów pod presją.
“Blokus to coś więcej niż tylko gra. To lekcja cierpliwości i świadomości przestrzennej.”
Transformacja cyfrowa
Możesz się zastanawiać, czy era cyfrowa zniszczyła wrażenia z korzystania z komputerów stacjonarnych. Nie dla tej gry. Blokus ma silną obecność cyfrową, ale nic nie zastąpi momentu, w którym wsuwasz żółtą literę „F” w odpowiednie miejsce, podczas gdy twój znajomy cię obserwuje. Wersja fizyczna wymaga spowolnienia. Ty