Jack Kilby heeft niet alleen een chip gebouwd. Hij legde de basis voor bijna elk modern apparaat dat je ooit hebt aangeraakt.
Kilby, geboren in Jefferson City, Missouri, in 1923, was van geboorte niet voorbestemd voor geschiedenisboeken. Hij studeerde aan de Universiteit van Wisconsin, behaalde een graad in elektrotechniek en trad vervolgens in 1958 in dienst bij Texas Instruments. Daar, in een laboratorium in Dallas, veranderde hij de fysieke wereld.
In dat jaar bouwde hij het eerste geïntegreerde circuit.
Vóór Kilby was elektronica omvangrijk. Ze vertrouwden op discrete transistors, weerstanden en condensatoren die met elkaar waren verbonden op breadboards of printplaten. Het proces verliep traag. De apparaten waren zwaar. Ze faalden vaak. Kilby’s innovatie was radicaal in zijn eenvoud: hij plaatste al die componenten op één stuk halfgeleidermateriaal. Silicium, specifiek. Hij heeft niet alleen de punten met elkaar verbonden. Hij tekende de stippen.
Dit was niet alleen een academische oefening. Het was het eerste geïntegreerde circuit ooit gemaakt. Het bewees dat je een heel circuit kon verkleinen tot de grootte van een vingernagel. Die doorbraak is de reden dat je telefoon in je zak past. Daarom heeft uw auto een computer. Daarom heeft de geneeskunde draagbare monitoren.
Kilby bezat meer dan 60 patenten. Hij was mede-uitvinder van een draagbare rekenmachine met een thermische printer, een voorloper van de huidige draagbare dataterminals. Maar het geïntegreerde circuit was de grote.
De wetenschappelijke gemeenschap erkende dit uiteindelijk. Hij ontving de Nationale Medaille voor Wetenschap in 1970. De Kyoto-prijs volgde in 1993. Vervolgens deelde hij in 2000 de Nobelprijs voor Natuurkunde met Herbert Kroemer en Zhores Alferov. Het Nobelcomité citeerde hun werk op het gebied van halfgeleiderfysica en elektronica. Ze ontwikkelden halfgeleiders met hetero-interstructuren, die lasers en hogesnelheidselektronica mogelijk maakten.
Kilby stierf op 20 juni 2005 in Dallas.
We beschouwen het geïntegreerde circuit nu als vanzelfsprekend. We gaan ervan uit dat technologie altijd klein, snel en goedkoop zal zijn. Maar dat was niet onvermijdelijk. Het was een keuze. Een alleenstaande man in een laboratorium in Texas besloot dat componenten niet gescheiden hoefden te zijn. Ze zouden er één kunnen zijn.
Die keuze rimpelt door alles heen. Elke keer dat je een video streamt, een sms verstuurt of het weerbericht bekijkt, heb je te maken met Kilby’s idee. Hij heeft niet zomaar een onderdeel uitgevonden. Hij vond de schaal van het moderne leven uit.
De vraag is niet wat hij heeft gebouwd. Het is wat hij mogelijk maakte.
