Joachim Barrand nie miał zamiaru zmieniać geologii. Był po prostu przywódcą, który próbował przetrwać rewolucję.
Urodzony w 1799 r. w Sagus we Francji, Barrand był naukowcem aż do wygnania. Los miał jednak inne plany wobec rodziny królewskiej, której służył. W 1830 roku upadła monarchia francuska. Karol X utracił tron. Barrand, który był wychowawcą wnuka króla, spakował swoje rzeczy i uciekł wraz z orszakiem królewskim.
Podróżowali po całej Europie, aż w 1832 roku dotarli do Pragi.
Większość ludzi odchodzi. Barrand pozostał.
Znalazł pracę jako inżynier. Ale było w Pradze coś, czego nie można było zignorować. Ziemia pod jego butami była pokryta skamieniałościami. Są ich tysiące. Pochowany w skałach Czech.
Zauważył coś dziwnego. Formacje skalne Środkowych Czech wyglądały dokładnie tak, jak skały opisane przez Anglika Sir Rodericka Murchisona. Murchison był wówczas czołową postacią brytyjskiej geologii. Barrand zdał sobie sprawę, że stoi na tym samym starożytnym dnie morskim, które narysował na mapie Murchison.
To nie tylko przypadek. To była wskazówka.
Barrand przerwał swoją regularną pracę. Zaczął kopać.
Spędził dziesięciolecia na badaniu tych ras. Chciał zrozumieć wczesny paleozoik. Jest to okres od 540 milionów do 245 milionów lat temu. Epoka przed dinozaurami. Przed roślinami na Ziemi. Prawie wszystko, co jest nam znane.
To, co odkrył, zszokowało społeczność naukową.
Czechy nie były puste. Była pełna życia.
Zidentyfikował ponad 4000 nowych typów skamieniałości. Trylobity. Brachypody. Korale. Na świecie żyje więcej stworzeń, niż możemy sobie wyobrazić.
Jego główne dzieło, Systeme silurien du center de la Bohême, powstawało prawie czterdzieści lat. Książka ta obejmowała okres od 1852 do 1894. Książka zawiera szczegółowe i dokładne rysunki. To coś więcej niż tylko lista ras. To jest mapa życia w okresie syluru.
„Dr Barrand zidentyfikował i przeanalizował ponad 4000 nowych gatunków kopalnych, ujawniając bogactwo życia we wczesnym paleozoiku, które przeoczyło poprzedni badacz”.
Dlaczego jest to dziś ważne?
Bo Barrand udowodnił: nie trzeba mieć prestiżowej uczelni, żeby dokonywać odkryć. Wymaga ciekawości. I miejsce, w którym możesz żyć przez 40 lat.
Jego podręcznik referencyjny jest nadal w użyciu. Geolodzy wciąż przyglądają się jego rysunkom. Wciąż liczą jego gatunek.
Zmarł we Freudorf w Austrii w 1883 roku. Jednak jego osiągnięcia są nadal zapisane. Warstwy artystyczne. W milczącym zrozumieniu, że życie zawsze istnieje w tej czy innej formie.
Wciąż poszukujemy nowych gatunków. Nadal kopiemy. Ale Barrand pokazał nam, gdzie szukać.
