John Ford jest posiadaczem tytułu zdobywcy największej w historii Oscarów dla najlepszego reżysera. Otrzymał tę nagrodę czterokrotnie. Nikomu innemu nie udało się powtórzyć tego wyniku.
Tuż za nim są Frank Capra i William Wyler. Każdy z nich ma na swoim koncie trzy zwycięstwa. Są jedynymi reżyserami, którzy osiągnęli ten kamień milowy. Reszta grupy skupia się na znaku dwóch nagród. Liczba ta stanowi wielkie osiągnięcie w Hollywood.
Poniżej znajduje się podział tabeli liderów według łącznej liczby zwycięstw.
Cztery zwycięstwa: nieosiągalny lider
John Ford to standard. Nagrodę zdobył w 1935 roku za film „Zdrajca”. Następnie zdobył ponownie w 1940 roku za Grona gniewu. W 1941 roku nagrodę otrzymał film „Jak zielona była moja dolina”. Jego ostatnie zwycięstwo przyszło w 1952 roku za The Quiet Man.
Żaden reżyser nie przekroczył tego wyniku. Na razie.
Trzy zwycięstwa: Capra i Wyler Club
Tylko dwóch reżyserów dzieli ten poziom.
Frank Capra zdominował późne lata trzydzieste XX wieku. Zwyciężył za Happened One Night w 1934 r. Kontynuował dobrą passę w filmie Mr. Deeds Goes to Town w 1936 r. Jego trzecie zwycięstwo miało miejsce w filmie Nie można tego zabrać w 1938 r. Ta seria była historyczna.
William Wyler miał inny rytm. Pierwszego Oscara otrzymał w 1942 roku za film „Pani Miniver”. Wrócił na scenę w 1946 roku podczas „Najlepszych lat naszego życia”. Jego trzecie i ostatnie zwycięstwo odniosło za epicki Ben-Hur w 1959 roku.
Dwa zwycięstwa: poziom elitarny
Grupa ta jest rozległa. Obejmuje okres od epoki kina niemego do współczesności. Dyrektorzy ci udowodnili swoją stabilność.
Frank Borzai zaczął wcześnie. Zdobył nagrodę w kategorii najlepszego dramatu za „Siedmiu narzeczonych dla siedmiu braci” w 1927 r. Wrócił ze zwycięstwem za „Złą dziewczynę” w 1931 r.
Frank Lloyd zdobył nagrodę za Boską Damę w 1928 r. Jego drugie zwycięstwo przypadło Cavalcade w 1933 r.
Leo McCarey osiągnął sukces w dwóch bardzo różnych gatunkach. Wygrał za komedię Straszna prawda w 1937 r. Wiele lat później zdobył ponownie za Going My Way w 1944 r.
Kamień milowy Lewisa rozpoczął się od komedii „Dwóch arabskich rycerzy” w 1927 r. Następnie w 1930 r. zdobył nagrodę dla najlepszej komedii za „Zacisze na froncie zachodnim”.
Joseph L. Mankiewicz był mistrzem dramatu studyjnego. Zdobył go za List do trzech żon w 1949 r. Drugiego Oscara otrzymał za Wszystko o Ewie w 1950 r.
George Stevens zwyciężył w kategorii „Miejsce pod słońcem” w 1951 r. Kontynuował tę passę z Giantem w 1956 r.
**Billy
