George Gaylord Simpson was niet alleen iemand die naar oude botten keek. Hij is de man die ons begrip van de snelheid en vorm van evolutie heeft gevormd. Geboren in Chicago op 16 juni 1902, ging hij uiteindelijk naar de Yale University en behaalde een Ph.D. Dit is meer dan alleen een academische opstap. Dit is de leerboekbasis voor een carrière die de leerboeken zou herschrijven.
Hij stierf op 6 oktober 1984 in Tucson, Arizona. Maar zijn werk verdween niet met hem.
Simpsons grootste bijdrage was het leveren van een klok voor de evolutietheorie. het debat ging vooral over de vraag of evolutie plaatsvindt. de vraag was “hoe” en “wanneer”. Hij hielp bij het opbouwen van de ‘moderne synthese’ die Darwinistische natuurlijke selectie combineerde met Mendeliaanse genetica. Hij toonde aan dat de evolutie niet altijd langzaam en stabiel is. Soms kunnen er plotselinge pieken optreden.
“De belangrijkste kenmerken van evolutie zijn niet willekeurig. Ze volgen patronen die we kunnen classificeren.”
Dit inzicht kwam voort uit zijn gedetailleerde classificatie van zoogdieren. Hij bestudeerde hun ontwikkeling zorgvuldig. Het systeem dat hij creëerde is nog steeds de standaard. Dit is meer dan alleen een lijst. Het is een routekaart die laat zien hoe soorten uiteenlopen, veranderen en overleven.
Zijn onderzoek naar intercontinentale migratie was minstens zo belangrijk. Hij bestudeerde hoe diersoorten in het geologische verleden over continenten migreerden. Zuid-Amerikaanse zoogdieren vormden zijn speciale aandacht. Hij volgde hun reis. Hij liet zien hoe isolatie en landbruggen hun DNA vormden. Het gaat niet alleen om waar ze heen gaan. Daarom zijn de dingen veranderd sinds ze daar kwamen.
Zijn boek codificeert deze ideeën. Tempo en modus in evolutie (1944) is een basistekst. Het bespreekt het tempo van evolutionaire veranderingen. The Meaning of Evolution (1949) en The Major Features of Evolution (1953) breidden zijn theorie uit. Principles of Animal Taxonomy (1961) synthetiseerde zijn classificatiesysteem.
Simpson liet zien dat paleontologie meer is dan alleen een beschrijvende wetenschap. Het was voorspellend. Het kan verklaren hoe het leven werkt. Hij gaf ons de middelen om het verleden correct te interpreteren. Dit is vandaag de dag belangrijk. Nu we te maken krijgen met snelle veranderingen in het milieu, is het begrijpen van historische migratie- en aanpassingspatronen belangrijker dan ooit. We gebruiken nog steeds zijn kaarten.
