Naturalne związki mają wiele obietnic.
Jednak nie zawsze spełniają one oczekiwania.
Ekstrakt roślinny może niszczyć komórki nowotworowe na szalce Petriego, ale w dawkach terapeutycznych zabija zdrową tkankę. Toksyczność wstrzymuje rozwój leków. Ona zabija nadzieję.
Naukowcy z Wrocławskiego Uniwersytetu Medycznego próbują oddzielić to, co istotne od hałasu.
Pytali nie tylko „czy związki zabijają komórki mięsaka?”, ale „jak dokładnie to robią?” i „czy nie szkodzą zdrowym komórkom?”
Odpowiedź? Kurkumina.
W szczególności kurkumina wykazała w testach laboratoryjnych najlepszą równowagę działania przeciwnowotworowego przeciwko włókniakomięsakowi i bezpieczeństwu dla zdrowych komórek mięśniowych.
Przełącznik NF-κB
Wszystko sprowadza się do stanu zapalnego.
Nie tego rodzaju, który pojawia się, gdy pstrykniesz palcem, ale zapalenie komórkowe.
W badaniu przyjrzano się szlakowi sygnałowemu NF-κB. Pomyśl o tym jak o centralnym przełączniku. Decyduje o tym, czy komórka zwalczy stan zapalny, przetrwa stresujące warunki lub zmieni swój metabolizm.
„NF-κB pełni rolę centralnego przełącznika integrującego komórkowe sygnały stresu” – mówi profesor Julita Kulblaka z Katedry Biologii Molekularnej i Komórkowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Komórki nowotworowe przejmują kontrolę nad tym systemem. Nadmiernie aktywują NF-κB, aby przetrwać w trudnych warunkach. Zdrowe komórki również korzystają z tego mechanizmu. Dlatego leczenie nie powinno po prostu „przecinać” tej zmiany. Musi to regulować.
Całkowicie wyłączyć? To zaszkodzi pacjentowi.
Zostawić to włączone? Guz będzie rósł.
Post na raka
Zespół przetestował pięć związków:
- Kurkumina (kurkuma)
- Berberyna (izodiopsja, berberys)
- Biochanina A (koniczyna)
- Kukurbitacyna E (dynia)
- CAPE (zawarty w propolisie)
Badali stan energetyczny komórek, w szczególności poziom ATP.
Wszystkie pięć związków zaburzało funkcję mitochondriów, ograniczając zdolność komórki do wytwarzania energii.
W komórkach włókniakomięsaka (raka) poziom ATP gwałtownie spadł. Redukcja wyniosła od 83% do 92%.
W zdrowych komórkach mięśniowych? Redukcja wyniosła od 23% do 73%.
Różnica polega na istocie rzeczy.
Komórki nowotworowe były znacznie bardziej wrażliwe na zakłócenia energii. Szybciej przegrali wojnę energetyczną.
Leki wpływały również na mitofagię, proces recyklingu uszkodzonych mitochondriów.
„Berberyna, kukurbitacyna E i CAPE nasilają mitofagię. W połączeniu z wyraźnym spadkiem poziomu białek ATG nie oznacza to reakcji ochronnej” – wyjaśnia profesor Kulbljaka. „I o przepełnionym mechanizmie adaptacyjnym prowadzącym do starzenia się i śmierci komórek”.
Mówiąc najprościej, komórki nowotworowe próbowały rozwiązać swoje problemy żywieniowe. Nie wyszło. Potem po prostu przestali.
Starzenie się jako broń
Celem nie jest natychmiastowa martwica. Celem jest starzenie się.
Starzejące się (starzejące się) komórki są żywe. Ale nie mogą się dzielić. Utknęli na zawsze w stanie „zakazu wjazdu”.
Naukowcy chcieli dowiedzieć się, który związek wprowadza w ten stan największą liczbę komórek nowotworowych.
Kurkumina zwyciężyła.
Przed leczeniem około 16,5% komórek włókniakomięsaka było starzejących się. Po ekspozycji na kurkuminę liczba ta wzrosła do ponad 75%.
Inne połączenia? Zwiększyli swój udział do ponad 66%.
Kurkumina nie tylko powstrzymała podział. Zrobił to agresywnie.
Zdrowe komórki mięśniowe nie reagowały tak silnie. Wskazuje to na selektywność. Związek uderza w złe komórki mocniej niż w dobre.
Potwierdziły to testy żywotności komórek.
Kurkumina i CAPE były najbardziej selektywnymi środkami. Jednak kurkumina połączyła tę selektywność z największą indukcją starzenia.
„Kurkumina wykazała najbardziej zrównoważony profil” – zauważa Kulbljaka.
Bezpieczeństwo na przykładzie gąsienic ćmy woskowej
Wyniki badań laboratoryjnych nic nie znaczą bez danych dotyczących bezpieczeństwa.
Zespół wykorzystał gąsienice ćmy woskowej (Galleria mellonella ) jako model do oceny toksyczności. Jest to powszechna metoda zastępcza do wstępnej oceny bezpieczeństwa u ssaków.
Wyniki były dramatyczne.
Kurkumina i berberyna były dobrze tolerowane. Niska toksyczność. Wysoka tolerancja.
CAPE i kaburbitacyna E? Większa śmiertelność wśród gąsienic.
Biochanina, co? Najgorszy z nich. Najbardziej toksyczny w grupie.
Jest to ważne, ponieważ skuteczność przeciwnowotworowa to tylko połowa sukcesu. Lek, który zabija mięsaka, ale także zabija pacjenta, nie jest lekarstwem. To jest zagrożenie.
Kurkumina pozostała w bezpiecznej strefie. Berberyna również, chociaż jej wpływ na mitochondria zdrowych komórek mięśniowych wymaga większej uwagi.
Werdykt w sprawie naturalnych środków przeciwnowotworowych
Nie spiesz się, aby wyrzucić kurkumę.
Badanie to nie dowodzi, że kurkumina leczy mięsaka u ludzi.
W doświadczeniach wykorzystano zwierzęce linie komórkowe. Badania toksyczności przeprowadzono na gąsienicach. Są to podstawowe kroki, a nie ostateczny cel.
„Następnym krokiem jest ocena tych związków w bardziej złożonych modelach in vivo ” – mówi Kulbljaka. „Głębsze zrozumienie mechanizmów ich działania. Optymalne dawkowanie. Sposoby podawania.”
Jeszcze tam nie jesteśmy.
Ale jesteśmy bliżej.
Dane potwierdzają, że ocenianie związków naturalnych wyłącznie na podstawie ich zdolności do zabijania raka jest błędem. Potrzebujesz danych dotyczących bezpieczeństwa zdrowej tkanki. Potrzebujesz danych na poziomie całego organizmu.
Kurkumina oferuje sposób. Zakłóca energię mitochondriów w komórkach nowotworowych, zachowując zdrowe. Powoduje starzenie się komórek. Nie zabija swojego właściciela.
Czy to leczenie? Nie.
Czy to obiecujące? Tak.
Inne związki wykazały kompromisy pod względem toksyczności, które ograniczają ich potencjał. Biochanina A była zbyt toksyczna. CAPE i kaburbitacyna E zabiły więcej gąsienic.
Kurkumina pozostaje najlepszym wyborem.
Nie jest idealny. Metody dostawy wymagają udoskonalenia. Dawki wymagają wyjaśnienia.
Ale podstawa biologiczna pozostaje.
Komórki nowotworowe tracą energię. Utkną. Umierają lub przestają się dzielić.
Zdrowe komórki nadal funkcjonują.
To jak dotąd najlepszy wynik tej grupy. A to dużo lepsze niż nic.
