Grote verandering bij NASA. De volgende grote vlucht gaat niet meer over naar de maan gaan.
Goed. Nog niet.
NASA heeft zojuist een vierkoppige bemanning voor Artemis III uitgekozen, maar heeft het landingsplan geschrapt. Helemaal. In plaats van op het maanoppervlak te landen, wordt deze missie een dansfeest met hoge inzet in de baan van de aarde.
Zie het als een generale repetitie.
Commandant Randy Bresnik leidt het team. Hij wordt vergezeld door Andre Douglas en Frank Rubio. Het kwartet wordt compleet gemaakt door Luca Parmitano van de European Space Agency. Ze zullen naar verwachting niet eerder dan medio 2027, misschien eerder, vanaf Cape Canav worden gelanceerd.
Dit lijkt het allereerste begin van de terugkeer van ons land naar de ruimte, zegt Isaacman. Iets dramatischer dan dat eigenlijk.
Hij noemde het de eerste Starfleet van de aarde.
Wat is er veranderd
In februari werd het rommelig. Een scherpe draai in het leiderschap bracht Jared Isaacman binnen, die snellere resultaten wilde. Het oude plan was te zwaar, te complex en liep eerlijk gezegd achter op schema.
Artemis II werkte. Afgelopen voorjaar ging hij rond de maan. De bemanning controleerde het hitteschild, de navigatie en de levensondersteuning van het Orion-ruimtevaartuig. De diepe ruimte zag er prima uit voor hen.
Maar Artemis III is nu anders. Dichter bij huis.
De SLS-raket lanceert de vier astronauten in een lage baan om de aarde. Daar ontmoeten ze hun ritten. Met name landers van SpaceX en Blue Origin. Docken in de ruimte is moeilijk. Doe je het met enorme bedrijfsvoertuigen naast de zware hardware van NASA? Moeilijker.
Er worden drie raketten gelanceerd voor deze ene missie. Er vinden twee koppelingen plaats in een baan om de aarde. Eén splashdown maakt een einde aan alles. Ongeveer twee weken lang.
Het explosieprobleem
Er is een storing.
Op 28 mei ontplofte de New Glenn-raket van Blue Origin tijdens een test. Grote vuurbal. Launchpad is verdwenen. Eigenlijk het ergste raketongeluk in de Amerikaanse geschiedenis. Niemand stierf, maar de hardware was kapot.
Kan Blue Origin zich dus nog bij de partij aansluiten?
Ja. NASA zegt het. Ze komen met technische kracht tussenbeide om dingen op te lossen. Jeremy Parsons, de programmamanager, zegt dat ze hand in hand werken. We hebben verplichtingen waar we aan moeten voldoen.
Parsons geeft niet op. Isaakman ook niet. De druk is reëel. China bereidt zich voor om binnenkort mensen naar de maan te sturen. Misschien vóór ons. De tijd tikt.
Waarom dingen ingewikkeld maken
Je vraagt je misschien af waarom je hier commerciële landers test als we een maanbasis moeten bouwen?
Omdat complexiteit programma’s doodt. Het oude Artemis-plan probeerde te veel tegelijk te doen. Nu gaat het om het herhalen van stappen. Vereenvoudig de stapel. Vlieg vaak.
Ingenieurs zullen gezamenlijke lucht- en stroomcontroles uitvoeren. Ze zullen nieuwe ruimtepakken testen. Ze zullen astronauten langer in Orion houden om levensondersteunende systemen aan een stresstest te onderwerpen. Het is allemaal dataverzameling vóór de grote daling.
Bresnik vertelt over de fakkel die wordt doorgegeven door Reid Wiseman. Een Olympisch gebaar. Mooie mooie beelden voor een spil in strategie.
Artemis IV neemt nu de landingsplicht over. Streefdatum is 2028 voor de zuidpool. Dan volgt Artemis V. Dat is die voor basisopbouw. Routinematige verblijven. Echte infrastructuur.
SpaceX en Blue Origin kregen aantekeningen. Vereenvoudig je vroege landers. Kies gemakkelijkere banen. Stuur eerst onbemande vluchten. Bewijs dat de taxi werkt voordat je er mensen in stopt.
Parmitano bedankt NASA voor de plek in de bemanning. Hij noemt het een eer. Bresnik wil dat de vlam helderder brandt.
Het voelt als het begin van iets groters dan alleen maar terugkomen. Maar op dit moment moet de hardware gewoon stoppen met exploderen. Of blijf in ieder geval gehecht tijdens het aanmeren.
